Karlsruhe’yi dili dolanmadan söyleyene ödül var! Tamam güzel hikayesi var ama hısım akraba soruyor nerede okuyorsun diye, söylüyorum, hatırlamaya çalışmıyorlar bile nasıl olsa dilim dönmez buna diyerek… İpucu: Almancada bazı harflerin telafuzları Türkçedekinden farklı. Aslında Kaalzue gibi bir şey derseniz bulursunuz yolunuzu, o ard arda sessizler gözünüzü korkutmasın. Bu şehrin futbol takımı geçen sezon birinci lige çıkar gibi… Read More Karlsruheli
Dün öğleden sonra Karlsruhe’deki evime döndüm. Karmaşık duygularla dolu günlerin sonu olacak diye düşünüyordum, burada yine her şeyden ve herkesten uzaktaki yaşantıma döneceğim. Ama dün de oldukça yoğundu içimde bir şeyler. Sabah erken kalkmış olmanın verdiği sersemlik mi, uzun yolculuğun yorgunluğu mu, İstanbul’da artık neredeyse yaza dönmüş havadan sonra yine gri gökyüzü ve yağmurun yarattığı… Read More Özlemli
Yazamadım. Pazar akşamı oturup güya, söz verdiğim gibi, iki hafta önceki yolculuğumu yazacaktım. Sonra da hep ölümü düşündüm. Ölümü idrak etmeye çalıştım. Olmadı, pes ettim. Yaşamı, yaşanmışlıkları düşününce de yazasım geldi. 10 Nisan teyzem Aysen’in doğum günü. Onu kaybetmemizin üstünden 8 yıl geçmiş, dile kolay… Her yıl 10 Nisan’da Burgazada’ya gidip Kalpazankaya’da yemek yeriz. Lokantanın… Read More Defneli!
Günlükleri Pazar günleri yazıyorum, bu sefer Salıyı buldu işin başına oturmam, gecikme için özür dilerim. Üstüne üstlük bu hafta o kadar dolu geçti ki, belki bir ayda yazacağım şeyi, şimdi iki yazıya sığdırmaya çalışacağım. İyi ve kötü bazı şeyleri paylaşmam lazım, sıkmadan yormadan, hadi hayırlısı. Hafta olaylı başladı. Pazartesi sabahı, bir hafta önce servise verdiğim… Read More Şikayetli
Hayatımda önemli bir yeri olan bir arkadaşım bana “bilgi güçtür” demişti. Dünya bu gerçeğin etrafında dönüyor, okuyup yazan herkesin malumu, ama bunu böyle açık ve keskin bir şekilde ifade edebilmek de ayrı bir güç. Ben de naçizane öğrendiklerimi, kavrayabildiğim kadarıyla paylaşmaya çalışacağım yazıları “güç” başlığı altında toplamaya karar verdim. Uzmanı olduğum konuları değil, tam tersi,… Read More Zeytinli
Pazar akşamüstü geldim İstanbul’a. Bombanın Terörü kendini epey hissettiriyordu: Trafik haritası yemyeşil, kalabalık ve merkezi yerlerden uzak durulması için telkinler… Hal böyle olunca benim gittiğim yerler sırasıyla Ataşehir, Paşabahçe, Seyrantepe, Ferhatpaşa, Ulus, Yeşilyurt ve Bakıköy oldu. Perşembeye kadar böyle acayip bir rota izledim, hikayelerini anlatmaya kalksam roman olur. Bir tek şunu diyeyim, laptopu tamire verdim:… Read More Pazarlı
İnsan evinden bir çıkar, pir çıkar. Gezmemiş, görmemiş, tatmamış gibi yapamaz. Yani insan bir kere gitti mi, gitmiş bir kişidir; sonra dönse de, bir daha hiç ayrılmasa da, o artık gitmiş bir kişidir. Şimdi ben de bir kere gittim ya, artık sanki bütün dünya bana kapılarını açmış gibi geliyor. Nereye gitsem, nereye taşınsam diye açıyorum… Read More İyelik
Daha valizimi hazırlamadım! Yarın sabah 7 gibi kalkarım herhalde. Tramvay, otobüs, uçak derken öğleden sonra İstanbul’da olacağım. Bugün yıllarca her gün arşınladığım caddede bomba patladı. O caddede patlayan ne ilk, ne de son bombaydı. İstanbul’da geçireceğim üç haftada 2 hedefim var: hayatta kalmak, ve portfolyo hazırlamak. Yani evden fazla çıkmayacağım ve hünerlerimi sergilemeye çalışacağım günler beni bekliyor.… Read More Başlangıç
Ayşe'li 